کد نویسی نرم، رویکردی نوین در معماری کامپیوتر

چند دقیقه مانده به نیمه شب، عطر شالیزار با نسیم ملایم شبانه که خاص شب های تابستانی شمال است، صدای جیرجیرکها و هر از چند گاهی یک جغد پیر که در یکی از درختان باغ آشیانه دارد، سکوت شب را می شکند، اصولا برای یک برنامه نویس بیداری تا این ساعت از شب امری عادی محسوب میشود،اما برای من جوری دیگریست، تفکر در نظم کائنات، سیر و سلوک اندیشه در قوانین هستی همه و همه باعث شده این روزها و شبها عادی به نظر نرسند، شبهایی بودند و گذشتند با چند صد خط کد و چندین اتود طراحی و انجام سفارشات ولی حال همه از متن به حاشیه کوچانده شده اند هر چه هست و نیست مربوط میشود به طرح نظریه ای جدید که به اندازه ای مهم است برای من که همه مسائل این روزهای من را تحت تأثیر قرار داده.

در گذشته از هر فرصتی برای نوشتن استفاده میکردم ولی حالا نوشتن شده سخت ترین کار ممکن.

اجازه دهید با یک مثال گریزی بزنیم به نظریه ای که هنوز اسمی برای آن انتخاب نکرده ام. در طراحی و برنامه نویسی نرم افزارها و برنامه های کامپیوتری صفر ها و یک ها به مانند اتم ها در تشکیل یک ماده به حساب می آید و نقشی مشابه دارند. در حوزه عمران و ساخت و ساز، ساخت یک دیوار بتنی برای ساختمان را در نظر بگیرید، برای اینکار آب، میلگرد، سنگ، سیمان و… جزء اجزای تشکیل دهنده به حساب می آیند، در حالت ممکن برای ساخت دیوار بتنی یک ساختمان از آب برای حل سیمان و شن استفاده میشود که نقش استحکام بخشی به سنگ استفاده شده را دارد حال فرض کنیم که با این روش یک ساختمان چند طبقه ساخته و پرداخته کرده ایم حالا در نظر بگیرید بتوانیم از آب برای ساخت دیوار ها استفاده کنیم با همان ویژگی هایی که سنگ و سیمان دارند یعنی حفظ مقاومت و پایداری سازه با این تفاوت که آب یک ماده شفاف و مایع است یعنی با دست زدن به آن میتوان احساس کرد که ماده واکنش نشان میدهد و اجزای آن به اطراف پخش میشوند، حتی میتوان از آن عبور کرد، میتوان آن را حس کرد، شما یک ساختمان با دیوارهایی از جنس آب را تجسم کنید که از لحاظ استحکام چیزی کمتر از سنگ و آهن ندارد و تمام ویژگی های اصلی آب را به ارث برده و در جریان است، حال برمیگردیم به مبحث تولید برنامه های کامپیوتری با روش صفر ها و یک ها در نظر بگیرید که بدون واسطه صفر ها و یک ها بتوانیم کد نویسی کنیم، طبیعتا قوانین جدید و دستورات پیچیده تری را می توانیم به کار ببریم، این همان نظریه ای است که این روزها مشغول کار بر روی آن هستم و یقین دارم آینده معماری کامپیوتر را تحت شعاع قرار خواهد داد. و هنوز برای آن نامی انتخاب نکرده ام، شاید کد نویسی نرم نامی مناسب باشد البته تا به اینجای کار.

من برای کار بر روی این نظریه از تکنیک های برنامه نویسی خطی، برنامه نویسی ترکیبی و برنامه نویسی فازی استفاده کرده ام.

موارد مشابه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج × چهار =